Το συναίσθημα ως ένα

10745-ergasthri1

1)Πείραμα

(προσπαθήστε να διαβάσετε το κείμενο που ακολουθεί γρήγορα, όσο πιο γρήγορα μπορείτε και αν μπορέσετε να το κάνετε εικόνα μέσα στο μυαλό σας ακόμα καλύτερα)

       βήματα στη γέφυρα

Βιάστηκα να περάσω τη γέφυρα.
Ήταν παλιά, από κάτω λίγο νερό λόγω καιρού
και στη μέση ένα μεγάλο πηγάδι
αλλά βιαζόμουν. Δεν ήθελα να
δω τα βήματά που έπρεπε να κάνω
Μόνο την άλλη άκρη με τα δέντρα. Την άλλη
την όμορφη άκρη
Ξύπνησα; Έπεσα τελικά. Τώρα πάλι από την αρχή
Ακροβατώ,μεταξύ θανάτου και έρωτα
τα πιο κοντινά στην ανθρώπινη φύση
απ’ τους Θεούς.
Τρομάζω και τα δύο θα με καταπιούν
και τα δύο έχουν την Αναγέννηση μέσα τους
Ποιος θα είμαι μετά δεν ξέρω
Ο δρόμος σου ξέρει

Νιώσατε λίγο άγχος ενώ το διαβάζατε γρήγορα;
Λίγο πίεση;
Κάνατε μια κοφτή ανάσα λες και κάτι στο στέρνο σας πίεζε και δεν μπορούσατε να εισπνεύσετε άλλο;

όχι; για ξαναπροσπαθήστε και παρατηρήστε τον εαυτό σας, το σώμα σας  πως αντιδρά.

2) Συναίσθημα

Ο Παλαμάς όταν έχασε τον μικρό γιό του τότε, εκείνη την περίοδο έγραψε τα καλύτερα ποιήματα του.

Ο Ερωτευμένος όταν αποκτήσει αυτό που προσδοκούσε έχοντας αγωνία, λαχτάρα τότε, εκείνη την περίοδο γράφει τα καλύτερα ποιήματα του. Αρχίζει και δημιουργεί όπως ούτε ο ίδιος περίμενε.

Δύο διαφορετικές καταστάσεις, δύο διαφορετικά γεγονότα, δύο διαφορετικού είδους αποδέκτες αλλά ένα κοινό. Η έκφραση του συναισθήματος, το πως μετουσίωσαν και οι δύο το συναίσθημά τους.

Ο πρώτος, ο στεναχωρημένος, όπως και ο στεναχωρημένος εν γένει, προσπαθεί να ξεφύγει. Νομίζει πως αυτό που αισθάνεται δεν το καταλαβαίνει κανείς, κανένας δεν μπορεί να τον βοηθήσει,μένει στο κενό. Όλη μέρα κενός και καθισμένος κάπου που να μην μπορεί κανένας να τον ακουμπήσει, κανένας να τον πειράξει. Κανένας εξάλλου δεν είναι σαν (αυτό)ν που έχασε. Όλοι οι υπόλοιποι είναι ίδιοι. Αλλά εκεί όταν νιώθεις ότι δεν υπάρχει κάτι χειρότερο δημιουργείς, όταν νιώσεις ότι δεν υπάρχει συνέχεια. Όχι μόνο από παρηγοριά προς τον εαυτό σου, αλλά τίποτα άλλο δεν θα σου γλυκάνει τις πληγές, τίποτα δεν θα σε ωθήσει ξανά, τίποτα δεν θα σε οδηγήσει προς μία κατάσταση ανάτασης.

Ο δεύτερος ο χαρούμενος, όπως και ο χαρούμενος εν γένει, προσπαθεί να ξεφύγει.  Θέλει να ξεκινήσει κάτι καινούριο. Να δώσει ότι μπορεί (μερικές φορές παραπάνω από ότι μπορεί). Είναι τόσο γεμάτος όπως κανένας άλλος, κανένας δεν έχει αισθανθεί τόσο καλά όσο αυτός τώρα, τόσο ήρεμα, μέσα σε αγαλλίαση, είναι τόσο χαρούμενος που θέλει να είναι μόνος με αυτό που απέκτησε. Να είναι συνέχεια με αυτό που έχει, κανένας γύρω του να μην τον αποσπά. Δημιουργεί. Γράφει, κάνει πράγματα για τον εαυτό του, για τον άλλο δίπλα του.Γλυκαίνει τις πληγές του, έχει αφορμή για κάτι καλύτερο, για μια κατάσταση ανάτασης.

3)Πόρισμα

Όταν έχεις άγχος στην αρχή νιώθεις μία πίεση στο στομάχι, μετά ζαλίζεσαι, χάνεις την αίσθηση του χώρου-χρόνου. δεν μπορείς να σκεφτείς και στο τέλος σχεδόν διαισθητικά δρας.
Το ίδιο συμβαίνει όταν είσαι ερωτευμένος. Έχεις τον άλλο απέναντί σου. Από τον έρωτα νιώθεις πίεση στο στομάχι (ναι πεταλούδες αλλιώς), η ζάλη ακολουθεί, δεν σε νοιάζει ο χώρος-χρόνος, νομίζεις ότι δεν αισθάνεσαι καθαρά και στο τέλος σχεδόν αυθόρμητα δρας.
Το ίδιο συμβαίνει όταν είσαι στεναχωρημένος.  Νιώθεις ένα πόνο στο στομάχι (ναι ένα κάψιμο που πρέπει να φύγει αλλιώς) ακολουθεί μία ζάλη που σε ταλαν(τ)εύει, δεν σε νοιάζει που βρίσκεσαι, που πατάς και πότε, νομίζεις ότι δεν αισθάνεσαι καθαρά και στο τέλος σχεδόν συναισθηματικά δρας.

Το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις ονομασίες του συναισθήματος που έχουμε δώσει. Χαρά, φθόνο, μίσος,λύπη, αγάπη, αλαζονεία, ευθυμία, ευτυχία κ.α Το μόνο που αλλάζει είναι το πως εκφράζεις στον εαυτό σου αλλά και στους γύρω σου αυτό που είσαι εκείνη τη στιγμή.Το μόνο που αλλάζει είναι η έκφραση του ίδιου του συναισθήματος

4) Αποτέλεσμα

Όλα τα συναισθήματα είναι το ίδιο πράγμα, είναι ένα με διαφορετικές ονομασίες. Πηγάζουν από το ίδιο κέντρο και έχουν την ίδια απορία προς το τι συμβαίνει. Ακολουθούν την ίδια διαδρομή:Ίδια αφετηρία, παρόμοιο δρόμο (ανάλογα ποιοι σε επηρεάζουν), ίδιο τέλος.Το μόνο που αλλάζει είναι η έκφραση του συναισθήματος.
Ξαναγεννιέσαι. Αλλάζεις και πας συνέχεια προς τα μέσα.
Το γύρω σου έγινε. Άλλαξες, έγινες ένα με αυτό που ένιωσες. Έκατσες για λίγο σε ένα βράχο βολικό, για κάποιο χρονικό διάστημα σε ένα σημείο του δρόμου σου, ανακάλυψες διακλαδώσεις με άλλους δρόμους, δικούς σου-άλλων, γνώρισες .

Ο ενθουσιασμός και η απελπισία είναι το ίδιο πράγμα και το αυτό.

32295_463185210418629_1790563740_n

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s