Καλντερίμια

Μαδρίτη 113

Χύνονται τα δάκρυα μου
χωρίς δισταγμούς
γιατί δεν εφτώχυνε
το συναίσθημά μου

Βλέπω και πιάνω το συλλογικό ασυνείδητο
του τόπου και της ώρας
ένα κομμάτι
άυλο χωρίς σώμα
άυλο με ψυχή

Οι άνθρωποι ξεπέζεψαν
άφησαν το φιλότιμο τους
άδικα τραγουδούν το σκοπό σου
λες και η αρετή αδύναμη στέκει
κοιτάζοντας το χάος

Έχει ο φόβος πολλά
έχει το εγώ καλντερίμια
κι η αγανάκτηση η πολλή
φέγγει το κενό σου

Αν θες θα το δεις
είναι εκεί και περιμένει
μα αν σταθείς
πίσω σου άγριο γυρεύει

Να μην, να φεύγεις
να γελάς και να αγριεύεις
Έτσι σε θέλει η πηγή
όμορφο και πονηρό
να κοιτάζεις το ωραίο

Το αγνό δεν αρέσει
δεν είναι το εγώ
θα το χαλάσω
να το κάνω
εμένα

Advertisements

2 thoughts on “Καλντερίμια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s