Ο δυϊσμός ως οφθαλμαπάτη

Χορεύεις στο φωτεινό και νομίζεις ότι είναι μικρό μπροστά στο σκοτεινό που βλέπεις  γύρω σου.
Σκέφτεσαι στο σκοτεινό και νομίζεις ότι είναι μικρό μπροστά στο φωτεινό που είναι από πάνω σου.

Αλλάζεις διάσταση και πας στα ίδια,
μόνο που το σκοτεινό έγινε φωτεινό και το  φωτεινό σκοτεινό.
(Σ)το μικρό στο οποίο χόρευες έγινε μεγάλο οπτικό στα μάτια σου.
(Σ)το μικρό που σκεφτόσουν έγινε πιο σκοτεινό απομακρυσμένος από πάνω του.
Είναι τι βλέπεις ως εαυτό,
πάνω-κάτω,κάτω-πάνω.

Τα μεγάλα έγιναν μικρά που μπορείς να πατήσεις πάνω τους με μια βουτιά.
Χορεύεις πια στο σκοτάδι και βλέπεις γύρω σου το φως.
Το φωτεινό έγινε η σκέψη και το σκοτεινό ο ουρανός που το περικλείει.
Αν αλλάξεις πάλι  η σκέψη και ο ουρανός γυρνάνε στο πριν, μετά.
Δεν έχει σημασία, στο τώρα δεν θα θυμάσαι το πριν και το μετά.

Βγήκες από τη Γη μπήκες στο σκοτάδι
έφυγες από το σκοτάδι μπήκες στον ήλιο
Το πολύ φως σε καίει , το πολύ σκοτάδι σε τυφλώνει
Το μέσο σε δεσμεύει
Μόνο η αλλαγή ως ανοσοποιητικό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s