Μέσα στο φως του ονείρου

Χρωματιστές κορδέλες τον πνίγουν. Προσπαθούν για κάτι.
Είναι παντού τυλιγμένες γύρω του, στο σώμα του. Κάτσε,
δεν είναι κορδέλες, είναι σαν χρωματιστές καραμέλες από τα παιδικά μου χρόνια,
σαν χρωματιστά φίδια από τα μελλοντικά μου ασυνείδητα.
Εγώ μέσα από τα μάτια μου, δεν ξέρω πως είμαι, γιατί, εκεί,
μόνο μπροστά μου βλέπω.
Απλώνει το χέρι να αποδεσμευτεί, να με βοηθήσει.
Όχι, εγώ θέλω να τον βοηθήσω. Πρέπει;
Τι από τα δύο είναι αλήθεια; δεν έχει σημασία.
Κοιταζόμαστε μέχρι να τελειώσει. Παράδοξο το γύρω μας,
το τοπίο είναι ένα αφηρημένο θαμπωτικό φως, χωρίς πηγή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s