Η μύηση στην καθημερινότητα

holy-bible

Η ζωή σου καθορίζεται από τις κινήσεις, νοητικές και φυσικές, που κάνεις μέσα στη καθημερινότητα σου. Κάθε μέρα είναι διαφορετική και ήτε διαλέγεις να πας μπροστά προς το κάτι παραπάνω ήτε κάθεσαι στο σίγουρο και αθόρυβο.   Μπορείς να κάνεις κάποιες επιλογές που σε  πηγαίνουν συχνά  πιο κοντά στο σκοπό σου, άλλες φορές μπορείς να επιλέξεις να αποκτήσεις εμπειρίες που θα σου δώσουν μνήμες άξιες για ανάμνηση και άλλες φορές σου έρχεται η διάθεση να νικήσεις το φόβο που σε διακατέχει από όταν ήσουν μικρός και να κερδίσεις. Υπάρχουν και βέβαια στιγμές που απλά επιλέγεις να μην κάνεις τίποτα, να κάτσεις στην ασφάλεια σου, εκεί που οτιδήποτε είναι γνωστό και δεν αλλάζει τίποτα στο ίδιο σου το μοτίβο, στο μέρος, εκεί που η λούπα ακόμα συνεχίζεται.

Η μύηση είναι ένα γεγονός που συγκινεί το ανθρώπινο γένος από πολύ παλιά, από τότε που οι πρώτες κοινωνίες άρχισαν να γίνονται πυκνοκατοικημένες και να υπάρχουν γνώσεις, που θα τρόμαζαν τους πολλούς, θα απεδίωχναν τους λίγους. Η μύηση ως τελετουργικό όργανο βοήθησε κάποια άτομα στο να κρατήσουν καλά μια γνώση κρυφή, σπάνια και μεγάλη, ικανή να αλλάξει το καθημερινό γίγνεσθαι.

Ό άνθρωπος ως τελετουργικό όν μιας και για να νοιώσει κάτι το υποδύεται, παίζει ρόλους, πάντα στους γύρω του αλλά και στον ίδιο του τον εαυτό, περνάει θα μπορούσαμε να πούμε ένα είδος μύησης. Μια μύηση που δεν γίνεται φανερή παρά μόνο αν την προσέξεις, αν της δώσεις σημασία. Μύηση που σε αλλάζει και σου προσφέρει μια περιπέτεια που στο τέλος της θα υποδύεσαι κατά μεγάλο ποσοστό κάποιο άλλο άτομο, άτομο με άγνωστες ποιότητες έως την στιγμή του τέλους της μύησης σου. Εμπειρίες που αλλάζουν την διάθεση σου και την οπτική γωνία που βλέπεις την πραγματικότητα.

Όσο περνάς μυήσεις μέσα στην καθημερινότητα σου ο κόσμος αλλάζει γύρω σου, το φυσικό περιβάλλον και εσύ γίνεσαι το κέντρο του ίδιου σου του εαυτού, πιο συγκεντρωμένος και πιο πειθαρχημένος για την συνέχεια.

Εχθές δεν ξέρω γιατί η μέρα είχε αυτό που λέμε μέρα από την ζώνη του λυκόφωτος. Η διάθεση μου ήταν από την ώρα που ξύπνησα  χαρούμενη, είχα την διαίσθηση πως η μέρα μου θα είναι γεμάτη, και είναι στο χέρι μου αν θα την αδράξω και θα δω. Ως πρώτη σκέψη στο μυαλό μου έπαιζε το τραγούδι pimpersparadise σε έκδοση μπαλάντας σημάδι πως αυτή η αίσθηση θα με συντροφεύει κατά τη διάρκεια της μέρας. Αίσθηση χαράς και ρυθμού στη μέρα μου αλλά παράλληλα νοσταλγίας και θλίψης. Η κατανόηση θα ήταν διαφορετική από την κοινή σήμερα . Η μύηση ξεκίνησε νωρίς με  προπόνηση μιας πολεμικής τέχνης που παρακολουθώ και εντρύφηση σε ένα σημείο της φιλοσοφίας της. Ότι θες για να το κουνήσεις πρέπει να του δώσεις κίνητρο άσχετα πιο είναι, που φτάνεις, για να επιβληθείς πρέπει να πατήσεις, για να συνεργαστείς πρέπει να μιλήσεις, συζητήσεις.

Δεν ήθελα να πάω σπίτι, στην καθημερινή συνέχεια μετά το τέλος της προπόνησης. Με το τραγούδι για συνοδοιπόρο αποφάσισα να πάω προς αυτό που με τράβαγε η μέρα, να μην πω όχι. Μια παλιά φίλη είχε τα γενέθλια της και όσο και να μην ήθελα να την δω, όσο και να με πίκραινε αυτή η συνάντηση ήξερα πως αν πάω με τη ροή που μου υποδεικνυόταν από κάτι ανώτερο, θα έβγαινα νικητής, τουλάχιστον όχι χαμένος. Πήγα και την συνάντησα κάτι που δεν το περίμενα ούτε εγώ ούτε εκείνη. Η ώρα πέρασε γρήγορα πριν το καταλάβω με ιστορίες, επικοινωνία και χαμόγελο κάτι που διήρκησε και κράτησε λόγω της έλξης των ενεργειών μας, ενέργεια που ζητούσε όλο και παραπάνω, να ζήσουμε τη στιγμή. Όταν τελείωσε, έφευγα από την φίλη μου, τέλος μέσα από την λογικότητα που μας διακατέχει σύμφωνα με τη ροή του χρόνου, αναστέναξα σκεφτόμενος όχι τι λέγαμε αλλά κάτι που είχα ακούσει από έναν μεγάλο φιλόσοφο. Τα δάκρυα χαράς και αγάπης δεν είναι φυσικά, δεν είναι γήινα, ξεπερνάνε τη Γη, είναι κάτι άλλο φερμένο από αλλού, έννοια αφηρημένου.

Το πρώτο στάδιο της μύησης είχε περάσει ήμουν στη μέση της διάρκειας της και εγώ συνέχιζα να πηγαίνω σύμφωνα με τη ροή. Χωρίς να σταματήσω για την έδρα μου, την ασφάλεια του σπιτιού πήγα για θέατρο, μια πρόταση φίλου νωρίτερα, που κανονικά θα την αρνιόμουν αλλά όπως είπα ήθελα να ζήσω ότι η μέρα είχε να προσφέρει. Η κωμωδία χαλαρή, το γέλιο διασκεδαστικό και ανάλαφρο μέχρι που μία πρόταση, η πρόταση ενός ηθοποιού με έκανε να δώσω την ανάλογη προσοχή και να ενσωματωθεί δίπλα από το τραγούδι που με ακολουθούσε από το πρωί εκείνη την ημέρα. Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο. Τι να προσπαθείς, πως, είναι κανονισμένο τι θα γίνει, εσύ απλά να σκέφτεσαι το γιατί κάνεις αυτές τις επιλογές, γιατί παίρνεις αυτές τις αποφάσεις, τα υπόλοιπα έχουν έρθει ήδη

Έχοντας κερδίσει το τελευταίο μάθημα της ημέρας, πήγα για το δώρο μου. Έπρεπε όπως έλεγε ο φίλος μου να πάμε για ποτό. Στο χώρο που πήγαμε, στο μπαρ Λούι, λες και με περίμεναν, γνωστοί στην κοινωνία αλλά και άγνωστοι διασκέδαζαν. Η συναυλία στο μαγαζί ξεκίνησε και όλοι πέρναγαν καλά, χαμογελούσαν, χόρευαν, αλλά ένα περίεργο πράγμα λες και όλοι χαμογέλαγαν σε μένα. Με τις προτάσεις αγνώστων προς εμένα σαν να ήξεραν, με συνέχαιραν με ένα καλό, ευγενικό ύφος στο πρόσωπο τους , με μια σφιχτή χειρονομία στον ώμο μου.

Τώρα στο σπίτι γράφω για το τι έζησα, για τη μέρα που είδα στην πράξη σκέψεις και ιδέες όμοιες μιας μεγάλης μύησης. Τοτραγούδιέπαιζεκαθώςέκλειναταμάτια

 Don’t lose track – don’t lose track of yourself,

Don’t be just a stock – a stock on the shelf –

stock on the shelf, oh-oh!

Οι επιλογές μας είναι ο προορισμός μας.

Η αιωνιότητα μπορεί να διαρκεί  και  μόνο μία ημέρα

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s