Το κουτί των θαυμάτων

Θέλω να σας πω την ιστορία. Αν και έχει τελειώσει, την ώρα αυτή που την διηγούμαι, νομίζω ότι κάποιον εκεί έξω θα τον  ενδιαφέρει. Κάποιος λες και, πρέπει ναι να την ακούσει. Δεν υπάρχει εμφανής, έστω λογικός λόγος για αυτό.

Είμαι περίεργος, από μικρός ήμουν περίεργος και ίσως το λίγο τι ήθελα να είμαι έτσι. Πήγαινα εκεί που δεν το περίμενα, με έβρισκαν εκεί που δεν το περίμεναν, έσκαβα εκεί που δύσκολα σκάβεις, ανέρχονταν δύσκολα πράγματα, ευκαιρίες. Θυμάμαι ότι μια μέρα χωρίς να το έχω ως σχέδιο, ασυνείδητα, μόνος πήρα μια βάρκα και έπλευσα στα βαθιά. Την πήρα από ένα γείτονα γέρο που δεν την χρησιμοποιούσε πια, την έκλεψα βασικά, αν λέγεται κλεψιά η απόκτηση ενός αντικειμένου- υποκειμένου που  ο άλλος δεν το χρειάζεται πια. Με πήρε το ρεύμα μέσα σε μισή ώρα από τη στιγμή που έπλευσα, δεν το περίμενα, αν και τώρα γελάω δεν ξέρω τότε πως ήταν, ίσως ένοιωθα περισσότερο ελευθερία που χανόμουν παρά φόβο ή το αντίθετο. Μέσα στα όνειρα και την ευχή για μπροστά, την γαλήνη και την ελευθερία έξω από κάθε τι γνωστό. Έπλεα μακριά από την ακτή για αρκετή ώρα, ώρες το διασκέδαζα, μέσα στο γαλάζιο γύρω μου απολάμβανα τον ουρανό, από σημείο που λίγοι τον έχουν δει, καταμεσίς της θάλασσας. Με βρήκαν αργά το απόγευμα οι τοπικές αρχές σε άλλο νομό και οι γνωστοί μου τρομαγμένοι  όταν με είδαν με αγκάλιαζαν λες και κυνδίνευα για αρκετό καιρό σε άγνωστα μέρη, σε παραλία με βρήκαν χιλιόμετρα μακριά από εκεί που ξεκίνησα, να με γυρίσουν βάλθηκαν πίσω στο σπίτι μου. Δεν ήμουν έτοιμος ακόμα για αυτό που είχα επιχειρήσει, μικρός και φοβισμένος, τυφλός και βιαστικός. Αυτή η περιγραφή λοιπόν είναι μια ιστορία που αν και μικρή περιγράφει το χαρακτήρα μου.

Πρόσφατα άνοιξα ένα κουτί παιχνιδιού, παιχνίδι που το βρήκα σε ένα μικρό μαγαζί, χωρίς να καταλάβω πως έφτασα εκεί, το μικρό μαγαζί, άφαντο στα μάτια μου μέχρι εκείνη τη στιγμή της αγοράς, μεσημέρι από εκείνα που σε κάνει να ψάχνεις τον ίσκιο για να ξεκουραστείς και ένα δροσερό ρόφημα για να απολαύσεις τον ήλιο.

Καινούριο χόμπι, καινούρια ασχολία μέχρι κάτι άλλο να έρθει είπα όταν το είδα στα χέρια μου, δικό μου πια.  Είχα βλέπεις ανοίξει τόσο πολύ, θεωρούσα τον εαυτό μου τόσο ευαίσθητο, που τα πάντα γύρω μου είχαν πάρει πρόσφατα μια άλλη μορφή, ίσως η οτπική μου γωνία λόγω τελευταίων βιωμάτων είχε αλλάξει, πορεία. Τα χέρια λένε δείχνουν τη μοίρα των ανθρώπων, εμένα είχαν χαραχθεί σε βασικά σημεία κατά καιρούς, σε κλειδώσεις και σημεία πίεσης. Αυτό συνέπεσε έλεγα από μέσα μου, σκεφτόμουν όταν άνοιξα το κουτί. Το κουτί μέσα είχε μόνο ένα χαρτί προς έκπληξη μου, με νούμερα σε τυχαία θέση και ένα ζάρι λευκό, χωρίς αριθμούς, απλά λευκό.

Πιστεύοντας ότι δεν ήταν τίποτα, δεν άξιζε τον χρόνο μου αυτό που μόλις είχα αποκτήσει, απογοητευμένος έριξα το ζάρι, βαριεστημένα, προσπαθώντας όμως  έτσι για το γαμώτο και όχι για κάποιον ουσιώδη λόγο να πετύχω κάποιον από τους αριθμούς πάνω στο ταμπλό, τους αριθμούς που ήταν τοποθετημένοι σε τυχαία σειρά. Το ζάρι έπεσε από τα χέρια μου, ένα χτύπημα στο ταμπλό, δύο, αναπήδησε και πριν ακουμπήσει για τρίτη  φορά το ταμπλό ένα κλάσμα του δευτερολέπτου πριν, το ζάρι άρχισε να μεγαλώνει. Άρχισε να μεγαλώνει τόσο γρήγορα που ίσα ίσα αντιλαμβανόμουν τι συνέβαινε,  άρχιζε να κατακλύζει τα πάντα γύρω μου, το ταμπλό, το ποτήρι με το τσάι  δίπλα μου, το δωμάτιο όλο, εμένα σιγά σιγά και στο τέλος είδα να κυριεύει τον εαυτό του.

Θαμπά όλα, μόνο φως. Με τι έπαιξα θεέ μου, τι δυνάμεις επέτρεψα στον εαυτό μου να εισέλθουν μέσα μου; κακώς, ναι ναι κακώς είπα. Ενώ τα έλεγα αυτά στον εαυτό μου κατηγορώντας τον για το σφάλμα που έκανε, ανησυχία με έλουζε σαν κρύος ιδρώτας, φόβος γέμιζε το πάνω στρώμα του δέρματος μου, τόσο που ο σβέρκος μου μαζεύτηκε  και αισθανόμουν δεξιά και αριστερά μου παρουσίες, κάτι περίεργο να με περιβάλει, να είναι κοντά μου. Κοίταξα γρήγορα, ίσα να δω με την άκρη του ματιού μου για λίγο, αριστερά μία και δεξιά, δεξιά αργά και αριστερά γρήγορα. Είδα αυτό που περίμενα.

Δεξιά μου καθόταν ένας αγγελός ή ως άγγελος μου φάνηκε, άγγελος έμοιαζε. Θείος με πραότητα και αγάπη δίπλα μου,μόνο που ήταν στο χρώμα, το δέρμα του είχε μια μίξη χρώματος μπλε με γαλάζιο, το χρώμα του ορίζοντα, εκείνο το σημείο που σμίγει η θάλασσα με τον ουρανό, η ώρα της Ανατολής. Ανάλαφρος και με ένα ελαφρύ χαμόγελου λόγω του όντος που έβλεπα δίπλα μου, γύρισα αριστερά. Ένα θηρίο ήταν εκεί, όχι πολύ απομακρυσμένο αλλά κοντά τόσο ώστε να με φτάσει και να με κατασπαράξει με ένα σάλτο, όποτε το άφηνα, όποτε το ήθελα. Χρώμα του χώματος, γη που μόλις έχει ξεραθεί από την φωτιά, κουρασμένο αλλά δυνατό, αδυσώπητο με προσμονή. Με δύναμη να ρίξει ότι ήθελα, και οι δύο, έτσι φαίνονταν. Ο ένας να χαμογελάω για μένα πρώτα και ο άλλος να είμαι σκληρός σε ότι με δυσκολεύει, πονηριά και εξυπνάδα συνδύαζαν αν τους έβαζες μαζί, υπομονή και επιμονή, αγάπη και οι δύο. Τα στοιχεία της φύσης τους χαρακτήριζαν. Έκαναν ένα βήμα δίπλα μου αργό, με αγκάλιασαν σχεδόν ασφυκτικά και σχημάτισαν κύκλο γύρω μου, ως ενέργεια με πολλά χρώματα με γέμισαν, αισθάνθηκα τα στοιχεία της φύσης να διαποτίζουν το κορμί μου. Ένοιωθα ότι τίποτα δεν με κρατούσε, δεν με συγκρατούσε σε οποιαδήποτε είδους μορφή, είχα ανάγκη για αναπνοή.

Ξύπνησα. Ένα τραγούδι έπαιζε ρυθμικό και μελωδικό ταυτόχρονα στα αυτιά μου, τόσο όμορφο πραγματικά και κοίτα να σου πω, δεν το είχα ακούσει ποτέ ξανά στη ζωή μου,  οι στίχοι του έπαιζαν σαν απόηχος ψίθυρου πίσω από το τραγούδι.

Όλα τα ερεθίσματα είναι για να σου διασπάσουν την προσοχή φίλε μου, να σε κάνουν να πιστέψεις ότι αυτός είναι ο λόγος, ο τρόπος για τις εμπειρίες που ζεις και τις γνώσεις που μαθαίνεις. Όλα μόνος σου τα καταφέρνεις, τα ξαναφέρνεις απλά πίσω στη μνήμη.

Ευτυχία είναι να θυμάσαι πέρα από τη μνήμη.
Το κουτί τον θαυμάτων δεν είναι έξω από εσένα, είναι μέσα σου, και κουτί δεν υπάρχει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s