Οι λέξεις μιας αυθόρμητης συμπεριφοράς ως έκφραση του πνεύματος

facbkk3

Οι άνθρωποι μιλάνε, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, βρίσκουν ανθρώπους που τους επηρεάζουν και μπορούν  και οι ίδιοι να ακουστούν, εμπνέει ο ένας τον άλλο για κουβέντα που ενδιαφέρει, στην κατάσταση στην οποία βρίσκονται ανάλογα τη στιγμή. Οι άνθρωποι στηρίζουν την επικοινωνία τους στις λέξεις, διαμορφώνουν τις σκέψεις τους, τις βάζουν σε σειρά και τις εκφράζουν ανάλογα την ποιότητα που έχουν μέσα τους οι λέξεις που χρησιμοποιούν.

Τα άτομα που βρίσκονται μαζί, που κάνουν παρέα, αν προσέξεις χρησιμοποιούν παρόμοιο λεξιλόγιο, παρόμοια εκφράζονται, λεκτικά και σωματικά. Έτσι συνεχίζεται ως κοινωνικά όντα η ύπαρξη τους. Ευγένεια, δυσαρέσκεια, ειρωνεία κρύβονται σε λέξεις και πως αυτές προφέρονται, οι λέξεις δημιουργούν παρέες, συνήθειες, κατανόηση. Η ανθρωπότητα έχει χωριστεί σε μικρές ή μεγάλες ομάδες σύγκρουσης-αγάπης και αναλυτικά σε δυο με τρία άτομα συγκεντρώσεις, λόγω της ποιότητας που έχουν οι λέξεις τους άρα και τα αποτελέσματα της κινητικής δραστηριότητας τους.

Οι πρώτες λέξεις που ακούς έχουν μεγάλη σημασία. Σηκώνεσαι το πρωί με φωνές και βρισιές από το γείτονα και η μέρα σου επηρεάζεται, το πως βλέπεις τον γείτονα επηρεάζεται. Στο γραφείο βλέπεις χαρούμενα άτομα, ο πρώτος πελάτης σου χαμογελά λέγοντας ένα ωραίο καλημέρα και συνεχίζεις για τις υπόλοιπες ώρες τη δουλειά σου χαρούμενος. Ξεκουράζεσαι ακούγοντας ωραία λόγια  από τον συγκάτοικο σου, ζορίζεσαι με τον απότομο ήχο που έχει αυτός που σου μιλάει στο κινητό  βραδιάτικα. Έτσι συνεχίζεται η αλληλεπίδραση και εσύ διαλέγεις από που θα επηρεαστείς, σε ποιες παρέες θα βρεις ασφάλεια και ενέργεια αυτού που θες να ζήσεις στο άμεσο μέλλον.

Οι πρώτε λέξεις αν προσέξεις όμως, χωρίς να σε απασχολεί ποιος τις προφέρει, αν ακούσεις καλά, μέσα από τις λέξεις αφουγκραστείς και πίσω από αυτές κοιτάξεις, θα καταλάβεις. Οι πρώτες λέξεις που βγαίνουν από τα χείλια των ανθρώπων πολλές φορές δεν είναι δικές τους, δεν είναι ίσως σμιλευμένες από τις εμπειρίες τους, δεν είναι συνειδητές  αλλά προέρχονται από κάπου αλλού.

Σε επηρεάζει η πρώτη ή οι πρώτες φράσεις γιατί είναι λες και τις ζήτησες εσύ,  η τύχη ή το πνεύμα (λίγη σημασία έχει το όνομα που δίνουμε σε αυτή την ενέργεια), μας φέρνει κάτι για να δούμε, να καταλάβουμε, να βρούμε έναυσμα να κάνουμε στον εαυτό μας την ερώτηση γιατί. Όταν παιδεύεσαι για κάτι, το ψάχνεις και θες ένα διάλειμμα, μια βοήθεια που ντρέπεσαι να ζητήσεις ακόμα και από τον ίδιο σου τον εαυτό, με λίγη υπομονή αν περιμένεις, λίγο αργότερα θα έρθει η πρόταση, η φράση που θα σου δώσει κίνητρο να συνεχίσεις, να σταματήσεις και να δεις ότι αυτό με το οποίο ασχολείσαι δεν είναι για σένα και καλό είναι να το αφήσεις να περάσει, να του δώσεις περισσότερο αγάπη και να το ψάξεις μέχρι την πηγή του, ευγενικά να κινηθείς μαζί με το θέμα που σε απασχολεί. Πολλές φορές το άτομο που εκφράζεται έτσι πετάει λέξεις, φράσεις που αν τις ακολουθήσεις θα δεις ότι έχουν να κάνουν με σένα.

Απότομα μπαίνει ένας συνάδελφος στο γραφείο
– Ωραίο βιβλίο βλέπω, διαβάζεις!
-Ευχαριστώ του λέω, και πριν τον κοιτάξω να πω καλημέρα, ο συνάδελφος  κλείνει την πόρτα του γραφείου μου χωρίς να πει κάτι άλλο, απότομα και φεύγει, αυτό ήταν το καλημέρα του.
Μετά από τρεις περίπου ώρες που το ξανάνοιξα το βιβλίο σε διάλειμμα της δουλειάς, μπαίνει στο γραφείο μου ο συνάδελφος ο ίδιος για δεύτερη φορά, αρχίζει να μου λέει τα νέα του και λες και δεν είχε προσέξει πριν ότι διάβαζα το βιβλίο που είχα ακουμπήσει στο γραφείο μου, μου λέει.
-Διάβαζε , διάβαζε βλάκα ! και συνέχισε εξιστορώντας μου το πως ήταν η χθεσινή του μέρα.

Τρέχω πανικόβλητος στο δρόμο, έχω αργήσει για μια εκδήλωση και τρέχω, δεν έχω αμάξι, τρέχω με τα πόδια, περνάω ανθρώπους και μαγαζιά  σαν να είμαι τυφώνας, δεν με νοιάζει τίποτα από όσα  βρίσκονται γύρω μου εκείνη τη στιγμή, εμένα με ενδιαφέρει να φτάσω στο στόχο μου, την εκδήλωση. Μια γιαγιά βλέπω με την κόψη του ματιού μου να περπατά κάθετα σε μένα κασθώς τρέχω και έτσι όπως περπατά  αν δεν κάνω ελιγμό θα πέσω πάνω της. Περνάω από δίπλα της στο τσακ ίσα ίσα να μην την χτυπήσω και εκείνη τη στιγμή ακούω να λέει:  Αισιοδοξία παιδί μου….. την προηγούμενη μέρα μακριά από εκεί που ήμουν όταν άκουσα τη λέξη αυτή είχα τρακάρει, σοβαρά μπορείς να πεις.

Το ίδιο ισχύει και για τις εκφράσεις την επικοινωνία με κινήσεις του σώματος. Το πως θα είναι ο χαιρετισμός, η αγκαλιά, η χειραψία χαλαρή ή γερή, σκούντηγμα στη ωμοπλάτη, πάντα λένε κάτι παραπάνω από διάθεση και εκτίμηση.

Τυχαίο ή όχι δεν ξέρω, πάντως η ανακάληψη κρυμμένων μηνύματων μέσα στις λέξεις, εκφράσεις με έχει βοηθήσει να καταλάβω προς τα που με πάει η ροή την κάθε δεδομένη στιγμή.

 

 

Advertisements

2 thoughts on “Οι λέξεις μιας αυθόρμητης συμπεριφοράς ως έκφραση του πνεύματος

  1. Δεν είναι μόνο αυτές οι «λέξεις» που θα σου πούνε οι άνθρωποι που θα συναντήσεις, αλλά και κάποιο απόσπασμα από κάποιο κείμενο που «κάτι μέσα σου» σκιρτά όταν το βλέπεις, ένα τραγούδι το οποίο μπορεί να έχεις ακούσει πολλές φορές στη ζωή σου, ή για πρώτη φορά και αυτό το «κάτι μέσα μας» μας οδηγεί να πάμε να δούμε τους στίχους του… «Μυνήματα» από το Πνεύμα μας έρχονται συνέχεια, το ζήτημα είναι κατά πόσο είμαστε σε θέση να τα «ακούσουμε».

  2. Συμφωνώ αγαπητή. Συμπλήρωσες το ποστ όμορφα μπορώ να πώ.
    Ανάλογα τη δεκτικότητα και την αντίληψη που έχουμε κάθε στιγμή εμφανίζετα το πνεύμα σε οτιδήποτε νοητό, φαινομενικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s