Το τούβλο σε σημεία της διαδρομής.

643815e8a75ed6dbd72b6d4a60b24dbe

Μιας και είμαι της περιπατητικής σχολής, και ειδικά το απόγευμα, με κάποιο φίλο, φίλο συγγενή ή μόνος μου αρέσει τα απογεύματα να ξεκινάω ένα περίπατο. Χωρίς συγκεκριμένη διαδρομή, αρχικό σκοπό, ούτε προορισμό, πάω βόλτα χωρίς να έχω κάπου να πάω. Το αστείο είναι ότι σε αυτές τις βόλτες (σαν περιπέτειες ακούγονται) εάν είσαι προσεκτικός, πάντα θα δεις ωραία πράγματα να συμβαίνουν γύρω σου, θαύματα γύρω σου πραγματικά, αστεία γεγονότα που θα σε κάνουν να γελάς. Χωρίς σκοπό και γνωστή διαδρομή, βόλτα με τα πόδια, νομίζω έκαναν και κάτι καταστασιακοί, για το βραχυκύκλωμα από το συνηθισμένο του νου.

Δεν θυμάμαι πολύ καλά αλλά κάπως έτσι έγινε πριν λίγα χρόνια.
Περπάταγα με ένα Φίλο ένα βράδυ, τον Μπάμπη (καιρός έχει περάσει χωρίς να τον δω!), ήμασταν λέει σε κάποιο στενό, άγνωστο μέχρι τότε, που δεν είχαμε ξαναπεράσει από εκεί κοντά Το γνωστό Γαλάτσι. Εκεί λοιπόν ένας που ερχόταν από την αντίθετη πορεία προς εμάς με τα πόδια και ο ίδιος, μας ρώτησε για που πάει για Γαλάτσι, ήθελε βλέπεις ένα συγκεκριμένο μαγαζί το …….. που από ότι έλεγε είχε πολλές κοπέλες να πειράξει και να περάσει την ώρα του (την συγκεκριμένη πρόταση την είπε κάπως αλλιώς αλλά δεν θυμάμαι ακριβώς ποια ήταν τα λόγια, πως για να σας πω). Του είπαμε ότι δεν ξέρουμε το συγκεκριμένο μαγαζί και τον χαιρετήσαμε, αφήνοντας τον να συνεχίσει την πορεία του.

Δεν κάναμε 2 βήματα από την στιγμή που χαιρετίσαμε τον ξένο που αρχίσαμε να μιλάμε. Πρώτη φορά σε αυτή την τυχαία διαδρομή.

Μπάμπης- Ρε αγόρι, δεν αντέχω! Αυτά τα τούβλα με ενοχλούν, είναι…..σπαστικά και αδιάφορα……

Εγώ- Κάτσε ρε και εσένα από τι είναι φτιαγμένο το σπίτι σου;

Μπάμπης- Από πέτρες είναι φτιαγμένο.

Εγώ- Άσε ρε….

Μήτσος+ Εγώ= χεχεχαχιχαχα.

Έτσι λοιπόν, μετά από αυτό το σύντομο διάλογο ξαναμπήκαμε σε σιωπή, συνεχίζοντας να περπατάμε χωρίς σκοπό, συνεχίσαμε την πορεία μας.

Ο άνθρωπος μετά το πρώτο κλάμα όταν γεννιέται γίνεται χίλια κομμάτια, όχι εξωτερικά, αλλά εσωτερικά μέσα στο μυαλό του, γεννιούνται χίλια πρόσωπα και πεπρωμένα. Όλες οι διαβαθμίσεις και οι κατηγορίες που έχεις μέσα στο μυαλό σου για τους τύπους των ανθρώπων, υπάρχουν μέσα σου, στο ίδιο σου το μυαλό εαυτό.

Μερικές φορές είναι άσχημο όταν κάνεις εσύ τις επιλογές, εμφανίζεται άλλο πρόσωπο, άλλο πεπρωμένο στο καθρέφτη και το ξέρεις βαθιά μέσα σου ότι είναι λάθος, αλλά όταν αφήνεσαι στις καταστάσεις και τις συνθήκες ακόμα χειρότερα εμφανίζονται άλλα πρόσωπα, άλλο πεπρωμένο που δεν είσαι σε θέση να αναγνωρίσεις, ούτε εσύ , ούτε ο ίδιος ο καθρέφτης σου.

Το μόνο που μένει αδιάσπαστο είναι η καρδιά. Όλα αυτά μέχρι να πάει πίσω, να βάλει σε σειρά τις εμπειρίες, τα πρόσωπα και την διαδρομή, να μπει ή να δημιουργήσει από την αρχή τη συνείδηση πριν το πρώτο κλάμα, τον αδειάσπαστο νου. Σε δύσκολες περιπτώσεις βέβαια καλή σύμβουλος για ατραπό είναι η καρδιά, που μεγάλο μέρος της, αν το ξέρεις αυτό το κομμάτι της, μένει ακλόνητο από τις καταστάσεις της καθημερινής ζωής.

  

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s